Stel hier anoniem je vraag.

7 + 7 =

Elke keer als mijn man en ik het niet eens zijn met elkaar hebben we heftige discussies en daarna trekt hij zich terug. Hij wil dan ook niet meer praten en ik voel dan zoveel afstand. Ik voel me dan zo alleen. We zijn al zes jaar getrouwd, maar het lijkt alleen maar erger te worden. Wat kan ik hieraan doen?

Ik denk dat er patronen zijn ontstaan in jullie leven waarbij je je allebei misschien een soort van “onveilig” hebt gevoeld. 
Het is van wezenlijk belang dat ouders kinderen met respect en stimulans tegemoet treden. Wanneer je als kind veel kritiek hebt gehad, uitgelachen bent in de dingen waarin je kwetsbaar was of nog erger dat er geen positieve aandacht was, dan kan je een muur om je heen zetten. “Kom niet te dichtbij” staat er op die muur. Want het is bedreigend wanneer iemand te dichtbij komt. Terwijl jij misschien schreeuwt om een goed gesprek of een goede discussie, kan dat bij hem allerlei herinneringen oproepen waar hij gekwetst werd. Dat heeft hij dan niet eens door waarschijnlijk, omdat het zijn eigen overlevingsmechanisme is geworden. Het kan enorm veel helpen om elkaar te gaan bevragen hierop. Het is belangrijk dat je allebei gaat ontdekken en benoemen naar elkaar wat er gebeurt in zo’n gesprek. En dan moet het niet om de inhoud gaan van de discussie of wie er gelijk heeft, maar om het gevoel wat eronder ligt. En dat gevoel, van beide kanten overigens, moet geaccepteerd worden als een feit. Niet of het waar is en klopt, maar dat het een feit is dat die ander het zo voelt en dat dat dus legitiem is. Dit kan een opening zijn naar een verstaan van elkaar wat vergaande gevolgen kan hebben ten goede.

Ik ben een huisvrouw/moeder van 35 jaar. Ik werk 16 uur p/w in de thuiszorg en heb het daar wel redelijk fijn. Ik ben de laatste tijd erg moe en heb geen zin meer in alle dingen. Nu is het ook nog eens Coronacrisis en moet ik ook nog schooljuffrouw zijn. Zou ik burnout zijn en hoe moet ik dat merken?

Dat klinkt allemaal als een druk en intensief leven. Ook de zorg is in deze periode van Corona een heftiger baan dan normaal. Ik weet niet wanneer je klachten begonnen zijn. Je kan overspannen zijn, dat is meer een gevolg van een periode van meestal maanden te zwaar belast zijn en daar moet je dan weer binnen een redelijke tijd van kunnen herstellen. Maar het kan ook zijn dat er een echte
burnout zich aan het ontwikkelen is. Dat is meestal een wat heftiger gebeuren die al langer onderhuids aanwezig is, wat zich uit in een veelheid van geestelijke en lichamelijke klachten. Kan je op een lijst eens schrijven welke klachten je allemaal voelt. Noem alles op wat je te binnen schiet, ook dingen die je niet eens meer opvallen. Dus moeheid, maar ook hoofdpijn, vaker verkouden of griep hebben (geen Corona), irritaties, spierpijn, rugpijn, geen zin meer hebben in seks. Vraag je man ook om te helpen denken, anderen zien het vaak eerder dan jezelf. En als de lijst erg lang komt, dan zou ik naar een arts gaan voor een juist advies. En daarna is het goed om voor
gesprekken een afspraak te maken, omdat burnout echt iets is wat met je hele persoonlijkheid te maken heeft. Geen “nee” kunnen zeggen, geen grenzen aangeven, altijd harder werken dan het moet enz. Er is dus even werk aan de winkel, maar het is de moeite waard.

Ik ben 19, ik kan goed leren en zit op de PABO. Ik haal prima resultaten zolang het maar geen toets is. Als ik een toets heb doe ik alles fout. Vantevoren ben ik al stiknerveus en op het moment zelf maak ik de stomste fouten. Achteraf weet ik alle antwoorden goed. Kunt u me zeggen wat ik moet doen?

Ja, dat is echt faalangst. Weten dat je het kan en toch bang zijn om te falen, waardoor je gaat falen. Ik kan je allerlei trucjes vertellen, maar ze helpen geen van allen echt. Wat wel kan helpen is als je samen met een hulpverlener kijkt wat er gebeurt in jou als je aan een toets denkt, waarom dat gebeurt en of je dat op meer terreinen van het leven hebt. We zoeken dan verder naar oorzaken en valkuilen en kijken of die weg te nemen zijn. Op het moment dat jij gaat inzien dat er een oorzaak onder ligt waardoor je jezelf niet vertrouwt, kan het winnen beginnen. Dan weet je namelijk tegen welke vijand je te vechten hebt.

Ik ben predikant in een middelgrote gemeente. We hebben een fijne kerkenraad en de verantwoordelijkheden worden zo goed mogelijk verdeeld. Toch loop ik in toenemende mate tegen mezelf en mijn grenzen aan. Er spelen ook wel vervelende zaken tussen gemeenteleden onderling waar ik een soort “partij” geworden ben. Ik ben doodmoe. Wat moet ik?

Een predikant heeft een prachtige baan, maar soms wel een erg ingewikkelde. Als ik uw vraag zo beluister wordt u een speelbal tussen gemeenteleden onderling en dat betekent sowieso dat je het nooit voor iedereen goed kan doen. En dat is maar één facet van uw predikantschap. Wanneer u fysieke klachten ervaart is er in elk geval een goede reden om naar de huisarts te gaan. Want het is altijd verstandig om andere oorzaken uit te sluiten. En verder zou het goed zijn als u gaat kijken waarom u zich laat inzetten in die onderlinge strijd. Het kan te maken hebben met uw eigen valkuilen, zoals we die allemaal hebben. Maar onbewust zetten we voor dingen zelf de toon, laten we ons gebruiken of zelfs misbruiken voor het doel van de ander. En voordat je het weet is er een nieuw patroon ontstaan waar je niet van loskomt. Niet doen dus! Goed kijken wat er bij uzelf onder ligt voordat u verder mee gaat in de hele strijd.

Wat doet porno met mij als man?
  • Het maakt je afhankelijk van iets buiten jezelf.
  • Het verandert het beeld, dat je van jezelf had in negatieve zin.
  • Het verandert je beeld van vrouwen.
  • Het beïnvloedt je denken en je doen; je normale leven kan er ernstig onder (gaan) lijden; het kan een obsessie worden.
  • Je raakt chronisch overprikkeld, wat moe maakt en geïrriteerd.
  • Je wordt een minder leuk persoon wanneer het je gaat beheersen.
  • Als je echtgenoot of vader bent zal je merken, dat ook die rollen je minder goed af gaan op den duur.
  • Als je een relatie hebt, gaat die daar ernstig onder lijden en mogelijk gaat die er op den duur kapot aan.
  • Het kan je lichamelijke problemen opleveren: erectiestoornissen zijn niet abnormaal voor mannen die porno kijken.
  • Het kan de grens dichtbij brengen om betaalde seks te zoeken; dit is dus ook financieel een belangrijke factor.
  • Je zult merken, dat je grens verschuift; voordat je het weet ga je grovere vormen van porno kijken; het lijkt me doodeng voor je om te merken, dat je bijvoorbeeld kinderporno zou willen kijken; dat maakt je ook nog eens strafbaar.
  • Veel mannen worden steeds vaker boos op hun vrouw; tenslotte moet je iemand de schuld geven; op het moment dat je de schuld bij jezelf legt krijg je immers schuldgevoel en dat is een heel vervelend gevoel.
  • Wanneer je christen bent en je leest dit, realiseer je dan dat het je relatie met God verandert; de kans is groot dat je je schuldig voelt en niet meer vrij om naar Hem toe te gaan. En dat heeft invloed op je hele leven.